וַיִּֽרְאוּ֙ מְאֹ֣ד מְאֹ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ הִנֵּה֙ שְׁנֵ֣י הַמְּלָכִ֔ים לֹ֥א עָמְד֖וּ לְפָנָ֑יו וְאֵ֖יךְ נַעֲמֹ֥ד אֲנָֽחְנוּ׃
Oni jednak obawiali się bardzo, i rzekli: Oto dwaj królowie nie mogli ostać się przed nim, i jakże ostać się nam?
Nie mamy dostępnych komentarzy zgodnym z wersetem w tym momencie, prosimy spróbować później.